Η «Καθημερινή» φιλοξενεί άρθρο του κ. Πλάμεν Τόντσεφ, υπεύθυνου του τμημ. Ασιατικών Σπουδών του ΙΔΟΣ/IIER για την σημασία που αποδίδει το Ιράν στον Λίβανο και τα πραγματικά κίνητρα της Τεχεράνης.
Υποστηρίζει ότι:
– Το Ιράν ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για το σύνολο του Λιβάνου παρά μόνο για την Χεζμπολάχ που είναι η κυρίαρχη δύναμη σε ορισμένες συνοικίες της Βηρυτού και στα νότια τμήματα της χώρας. Κι αυτό διότι αποτελεί στρατηγικό στόχο της Τεχεράνης να στηρίζει την Χεζμπολάχ ως τον ισχυρότερο “πληρεξούσιό” της στην ευρύτερη περιοχή κι ένα μόνιμο αγκάθι στο πλευρό του Ισραήλ. Εννοείται ότι το ιρανικό καθεστώς δεν βλέπει με καλό μάτι τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις μεταξύ των κυβερνήσεων του Λιβάνου και του Ισραήλ, πόσω μάλλον την συζήτηση για αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
– Σε επίπεδο τακτικής, η ιρανική ηγεσία έχει σκοπίμως αναγάγει το θέμα του Λιβάνου στο ύψος των στρατηγικών προτεραιοτήτων της, όπως είναι το πυρηνικό της πρόγραμμα, ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και η εξασφάλιση πόρων για την ανοικοδόμηση του Ιράν. Στην Τεχεράνη γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι απίθανο το Ισραήλ να κάνει εκπτώσεις στην εθνική ασφάλειά του και να σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις στον Λίβανο. Συνεπώς, το Ιράν θα έχει το πρόσχημα ανά πάσα στιγμή να διακόπτει την διαπραγμάτευση στην Ελβετία, ισχυριζόμενο – όχι αβάσιμα – πως η ισραηλινή κυβέρνηση τορπιλίζει την εφαρμογή του Μνημονίου Κατανόησης.
– Είναι σαφές πως η επιμονή της Τεχερανης στον Λίβανο είναι ταυτόχρονα ουσιαστική ως προς το στρατηγικό σκέλος των επιδιώξεών της, όσο ακριβώς και παρελκυστική ως κίνηση τακτικής. Κατά τρόπο έξυπνο μεν, αλλά και απροκάλυπτα κυνικό, το καθεστώς του Ιράν χρησιμοποιεί την πολύπαθη χώρα της Ανατολικής Μεσογείου για λόγους ιδιοτελείς ως πιόνι στην γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής.
Διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ